به گزارش خبرگزاری ایمنا، سفر همزمان هیئتهای پاکستانی و عمانی و قطری به تهران در هفته گذشته، بار دیگر موضوع گفتوگوهای احتمالی میان ایران و آمریکا را در کانون توجه قرار داد؛ آنهم در شرایطی که همزمان با تشدید التهابات ارزی در ایران در پی محاصره دریایی، تداوم انسداد تنگه هرمز نیز فشارهای اقتصادی قابل توجهی بر آمریکا و اقتصاد جهانی وارد کرده است.
در شرایطی که دو طرف تلاش میکنند هزینههای اقتصادی فشار متقابل را مدیریت کنند، انسداد تنگه هرمز برخلاف بسیاری از فشارهای اقتصادی دوجانبه، آثار فرامنطقهای دارد و میتواند بازار انرژی و اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.
هیئت پاکستانی متشکل از عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، و سید محسن نقوی، وزیر کشور این کشور است و هیئت عمانی را بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان و هیئت قطری را شیخ محمد بن عبدالرحمن بن جاسم آل ثانی، نخستوزیر و وزیر امور خارجه قطر سرپرستی میکند. هرچند همزمانی این سفرها در نگاه نخست میتواند این تصور را ایجاد کند که هر دو هیئت مأموریت مشترکی دارند، اما بررسی روند تحولات نشان میدهد مأموریت و چارچوب سفر اسلامآباد و مسقط به تهران یکسان نیست. مأموریت متفاوت اسلامآباد و مسقط
عمان پیش از جنگ ۴۰ روزه، نقش اصلی را در میانجیگری میان ایران و آمریکا بر عهده داشت؛ اما پس از آغاز جنگ و در دوره پس از آن، این نقش تا حد زیادی به پاکستان منتقل شد. از همین رو، سفر هیئت پاکستانی را میتوان مستقیماً مرتبط با تلاشها برای باز نگهداشتن مسیر گفتوگو میان تهران و واشنگتن ارزیابی کرد.
در مقابل، سفر هیئت عمانی بیش از آنکه صرفاً در چارچوب مذاکرات ایران و آمریکا تعریف شود، به مذاکرات دوجانبه تهران و مسقط درباره ترتیبات مربوط به تنگه هرمز مربوط است؛ موضوعی که با توجه به جایگاه راهبردی تنگه و تحولات اخیر، اهمیت ویژهای پیدا کرده است.
ایران نیز در هفتههای اخیر مواضع خود درباره شرایط بازگشایی تنگه هرمز را بهصورت علنی مطرح کرده است. بخش مهمی از این شروط در چارچوب توافقهای پیشین قرار دارد، اما تهران در مذاکرات احتمالی آینده قصد دارد نسبت به کاستیها و خلأهای توافق قبلی موضع دقیقتری داشته باشد. …
