به گزارش خبرگزاری ایمنا، روحالله شمسیکوشکی در یادداشتی نوشت:« اگر بخواهیم مجموع کارنامه هنری و نگارین مرحوم استاد فرشچیان در سفر هنری خود را در یک عبارت خلاصه کنیم، آن عبارت است از: «تألیه نقاشی!» تلاشهای یک هنرمند نگارگر و نقاش که در عین حال حائز یک روح باطنی است را نه صرفاً بر اساس تعداد آثار، سبک نقاشی یا جایگاه او در تاریخ هنر، بلکه باید بر اساس نسبت هنر او با معنا و حقیقت ارزیابی کنیم. باید به مفهومی فراتر از «نقاشی» بیندیشیم؛ مفهومی که در آن هنر، واسطهای برای پیوند میان عالم معنا و جهان محسوس میشود.
این مهم، ما را از سطح زیباییشناسی صرف فراتر میبرد و به پرسشی بنیادیتر میرساند: آیا هنر میتواند همچون فلسفه و حکمت، راهی برای انتقال معانی متعالی به عالم انسانی باشد؟!
برای کشف این نسبت در آثار مرحوم استاد فرشچیان ما از کلیدواژه و مفهوم «تألیه نقاشی» بهره می بریم. در توضیح این مفهوم باید گفت که محققان در سنّت فلسفه سیاسی اسلام، مجموع محاولات و کارنامه علمی و نظری بزرگانی چون: فارابی و عامری و ابن سینا و سهروردی را در عبارت «تألیه سیاست» (إلهی کردن سیاست) خلاصه میکنند. …
