امیر ملکییکتا نجاتگر هلالاحمر ایلام در یادداشتی به موضوع حساسیت مأموریتهای اورژانس پیشبیمارستانی در نجات جان انسانها پرداخته است.
در این یاداشت آمده است:
صدای آژیر آمبولانس شاید برای عابری که در خیابان ایستاده، تنها صدای عبور یک خودرو باشد، اما برای خانوادهای که عزیزی بیمار دارد یا مصدومی در میان حادثه گرفتار شده، معنای دیگری دارد؛ صدایی که میگوید کمک در راه است، کسی آمده تا برای نجات یک انسان تلاش کند.
در سختترین لحظات زندگی، زمانی که اضطراب بر خانهای سایه میاندازد، بیماری ناگهان حالش بد میشود، کودکی آسیب میبیند یا تصادفی زندگی یک خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد، نخستین چیزی که بسیاری از مردم انتظارش را میکشند، رسیدن آمبولانس و نیروهای اورژانس است.
آن سوی این انتظار، مردان و زنانی ایستادهاند که شغلشان با حساسترین لحظات زندگی مردم گره خورده است؛ سپیدپوشانی که شب و روز، تعطیلی و غیرتعطیلی، گرما و سرما نمیشناسند و هر جا انسانی نیازمند کمک باشد، مأموریت برایشان آغاز میشود.
اما آیا ما واقعاً میدانیم پشت هر آژیر آمبولانس چه میگذرد؟ …
