مالک منتظر در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به نقش زمینهای محلات در پرورش استعدادهای فوتبال خوزستان، گفت: بسیاری از فوتبالیستهای این استان قبل از اینکه وارد آکادمیهای حرفهای شوند، فوتبال را در همین محلات یاد گرفتند. آن زمینها شاید تابلوی بزرگی نداشتند و امکاناتشان محدود بود، اما برای یک کودک، همان زمین میتوانست بزرگترین مدرسه فوتبال باشد.
این فعال ورزشی ادامه داد: بازیکن باید توپ را لمس کند، بدود، زمین بخورد، اشتباه کند و دوباره بلند شود. این تجربهها در زمین فوتبال محله شکل میگیرد. اگر فرصت بازی از کودک گرفته شود، نمیتوان انتظار داشت که فوتبال خوزستان همچنان مانند گذشته بازیکنساز باقی بماند.
منتظر تصریح کرد: امروز هم اهواز پر از کودکانی است که عاشق فوتبال هستند. هنوز چشمهایی وجود دارد که با رسیدن توپ برق میزند و کودکانی هستند که میتوانند ساعتها با یک توپ فوتبال زندگی کنند. بنابراین مشکل، نبود علاقه و استعداد نیست؛ مشکل، کم شدن فرصت است.
وقتی زمین از محله میرود، یک فرصت هم از بین میرود …
