به گزارش ایسنا، فرارو نوشت:
با بررسی سناریوی فرضی و تکاندهندهای که در آن سیاره زمین به ابعادی معادل غول گازپیکر منظومه شمسی، یعنی مشتری دست مییابد میتوان به واکاوی پیامدهای ویرانگر آن بر گرانش، اتمسفر و بقای حیات پرداخت.
تصور کنید سیاره ما نه فقط کمی بزرگتر، بلکه دقیقاً به اندازه سیاره مشتری شود؛ دنیایی پهناور که در آن اقیانوسها، قارهها و رشتهکوهها به ابعادی فراتر از حد تصور ما گسترش یافتهاند. اما چنین تغییر شگرفی چه تأثیری بر ساختار زندگی کنونی خواهد داشت؟ آیا اصلاً موجود زندهای میتواند روی این «ابر زمین» غولپیکر دوام بیاورد و زنده بماند؟
در حال حاضر، زمین در مقایسه با مشتری، یک سیاره سنگیِ متراکم و فشرده است. قطر مشتری حدود ۱۱ برابر بزرگتر از زمین بوده و جرم آن به مراتب بیشتر است. اگر زمین به طریقی میتوانست خود را به ابعاد مساحتی و جرمی مشتری برساند، دیگر آن خانه گرم و آشنایی نبود که میشناسیم؛ بلکه به پدیدهای کاملاً جدید تبدیل میشد: یک «ابر زمینِ ابَرمرتبه» که فراتر از تمام مرزهای استاندارد سیارهای قرار میگرفت.
انسانهایی هم وزن با خودروها …
