حمیدرضا گل محمدی تواندشتی، پژوهشگر فرهنگ و آیینهای مازندرانی، در گفتوگو با ایسنا با اشاره به جایگاه «کایر» در فرهنگ بومی مازندران اظهار کرد: کایر را میتوان یکی از جلوههای قدیمی و ریشهدار فرهنگ تعاون و همیاری در میان مردم مازندران دانست؛ فرهنگی که پیش از شکلگیری تعاونیها به مفهوم امروزی، در متن زندگی مردم وجود داشت.
وی افزود: در گذشته، بهویژه در مناطق روستایی، بسیاری از کارها بهتنهایی امکانپذیر نبود و مردم برای انجام آنها به کمک یکدیگر نیاز داشتند. در چنین شرایطی، کایر شکل میگرفت و افراد به نوبت برای انجام کار یکدیگر همراه میشدند.
گل محمدی تواندشتی با بیان اینکه کایر بیش از آنکه یک شیوه اقتصادی باشد، یک فرهنگ اجتماعی بود، گفت: در کایر، سرمایه اصلی پول نبود؛ بلکه اعتماد، مشارکت، رفاقت و احساس مسئولیت نسبت به دیگری بود. فرد میدانست اگر امروز برای کار همسایه یا یکی از اهالی روستا وقت بگذارد، در زمان نیاز، دیگران نیز در کنار او خواهند بود.
کایر و شالیزار؛ تعاون در میدان عمل …
