به گزارش ایسنا، بحرانهای زیستمحیطی در دهههای اخیر به یکی از مهمترین موانع دستیابی به توسعه پایدار و رفاه اجتماعی تبدیل شدهاند. تغییرات اقلیمی، افت کیفیت هوا، کاهش منابع طبیعی و افزایش فشار بر زیستبومها فقط طبیعت را تهدید نمیکنند، بلکه بر سلامت، معیشت و کیفیت زندگی انسانها نیز اثر میگذارند. وضعیت محیطزیست همچنین با عدالت میان نسلها ارتباط دارد، زیرا بهرهبرداری نادرست از منابع میتواند فرصت برخورداری نسلهای آینده از آب، خاک، هوای پاک و دیگر سرمایههای طبیعی را کاهش دهد. به همین دلیل، کشورها میکوشند عوامل اقتصادی، مالی و اجتماعی مؤثر بر محیطزیست را بهتر بشناسند و سیاستهای توسعهای خود را بهگونهای تنظیم کنند که رشد اقتصادی با تخریب بیشتر منابع طبیعی همراه نشود.
سرمایهگذاری مستقیم خارجی، توسعه مالی و جهانیشدن اجتماعی از عواملی هستند که ممکن است پیامدهای متفاوتی برای محیطزیست داشته باشند. سرمایهگذاری مستقیم خارجی به سرمایهای گفته میشود که یک شرکت یا سرمایهگذار از کشوری دیگر برای ایجاد یا گسترش فعالیت اقتصادی وارد یک کشور میکند. این سرمایهگذاری ممکن است صنایع آلاینده را به کشورهایی با مقررات ضعیفتر منتقل کند، اما در عین حال میتواند زمینه ورود فناوریهای پاکتر و روشهای مدیریتی کارآمدتر را فراهم کند. توسعه مالی نیز ممکن است منابع را به سوی پروژههای سبز یا برعکس، فعالیتهای آلاینده هدایت کند. جهانیشدن اجتماعی هم از طریق گسترش اطلاعات و افزایش آگاهی زیستمحیطی سودمند است، ولی ممکن است با ترویج مصرف بیشتر کالاهای صنعتی، فشار بر منابع را افزایش دهد. …
