شهر زمانی میتواند برای همه باشد که همه شهروندان، بدون توجه به سن، توانایی جسمی و شرایط فردی، امکان حضور، تردد و استفاده از امکانات آن را داشته باشند، با این حال، کافی است چند دقیقهای در خیابانها و پیادهروهای شهرکرد قدم بزنیم تا با واقعیتی متفاوت روبهرو شویم، پیادهروهایی که گاه ناهموار و باریک هستند، اختلاف سطحهایی که عبور از آنها برای یک فرد سالم نیز دشوار است، جدولهای مرتفع، پلههای بدون رمپ، موانع ایجاد شده در مسیر عبور و فضاهایی که برای تردد ویلچر، واکر یا حتی عصای یک سالمند طراحی نشدهاند.
برای بسیاری از شهروندان، عبور از یک خیابان، ورود به یک ساختمان، استفاده از پیادهرو یا رسیدن به ایستگاه حمل و نقل عمومی، امری ساده و روزمره است، اما همین مسیرهای به ظاهر عادی برای افراد دارای معلولیت و سالمندان میتواند به یک مانع جدی تبدیل شود، گاهی یک جدول چند سانتیمتری یا خودرویی که روی مسیر ویژه تردد عابران پارک شده، کافی است تا فردی که از ویلچر استفاده میکند، ساعتها برای عبور از یک مسیر کوتاه دچار مشکل شود یا اساساً از ادامه مسیر منصرف شود. …
