شهرام عیدیزاده در گفتوگو با ایسنا درباره جایگاه مسئولیت اجتماعی در ایران اظهار کرد: مسئولیت اجتماعی شرکتی در ساختار اقتصادی ایران، علیرغم تخصیص سالانه هزاران میلیارد تومان از منابع مالی بنگاههای بزرگ دولتی، شبهدولتی و عمومی بهویژه در قطبهای نفتی، پتروشیمی، معدنی و فولادی با یک پارادوکس ساختاری عمیق مواجه است.
وی افزود: ارزیابی دادههای رفاهی و شاخصهای توسعه منطقهای نشان میدهد که میان حجم کلان اعتبارات تزریقشده تحت عنوان مسئولیت اجتماعی و متغیرهای کلیدی رفاه کلان، ازجمله شاخص فقر چندبعدی، نرخ اشتغال پایدار بومی، ارتقای سرمایه انسانی و بازتولید سرمایه اجتماعی، همبستگی مثبت، معنادار و پایداری مشاهده نمیشود؛ به بیان سادهتر، پول خرج شده است، اما توسعه الزاماً تولید نشده است.
عیدیزاده تاکید کرد: منابع اختصاصیافته، به دلیل فقدان یک الگوی حکمرانی ملی و یکپارچه، غالباً به سمت اقدامات پراکنده، توزیع رانتهای منطقهای، پروژههای عمرانی زودبازده با جذابیتهای سیاسی کوتاهمدت و رفتارهای تبلیغاتی انحراف یافتهاند. …
