به گزارش ایسنا، لایه ازن شاید یکی از مهمترین بخشهای طبیعت باشد که تا زمانی که مشکلی برای آن ایجاد نشده بود، کمتر کسی به وجودش فکر میکرد؛ سپری نامرئی در لایههای بالایی جو که از زمین و موجودات زنده در برابر بخش خطرناک پرتوهای فرابنفش خورشید محافظت میکند. داستان این سپر اما از زمانی جدی شد که بشر دریافت برخی موادی که خود برای توسعه صنعت و زندگی مدرن تولید کرده است، میتوانند آن را تخریب کنند.
در سال ۱۹۱۳ لایه ازن شناسایی شد و حدود ۱۵ سال بعد، در سال ۱۹۲۸، گازهایی معرفی شدند که بعدها مشخص شد در تخریب این لایه نقش دارند. تولید انبوه این مواد از دهه ۱۹۴۰ در آمریکا آغاز شد و چند دهه طول کشید تا ارتباط میان این مواد و تخریب لایه ازن بهطور دقیق مشخص شود. در دهه ۱۹۶۰ مطالعات درباره این پدیده جدیتر شد و حتی در ابتدا برخی دانشمندان احتمال میدادند فعالیت هواپیماها و پرتابهای فضایی عامل اصلی باشند اما در دهه ۱۹۷۰ مشخص شد برخی گازهایی که از سال ۱۹۲۸ تولید و مصرف میشدند، عامل اصلی تخریب لایه ازن هستند. از کشف خطر تا اجماع جهانی …
