احسان خسروی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: تنبک در دهههای اخیر از نقش صرفاً همراه خارج شده و به سازی با ظرفیتهای مستقل برای تکنوازی و اجرای جملههای ریتمیک تبدیل شده است. این اتفاق یکشبه به دست نیامده و نمیتوان یک رویداد مشخص را عامل مستقل شدن تنبک دانست، بلکه این روند حاصل فعالیت و تلاش چندین نسل از نوازندگان این ساز است.
وی ادامه داد: اگر بخواهیم از چهرههای تأثیرگذار در این مسیر نام ببریم، میتوان به حسین تهرانی، محمد اسماعیلی، بهمن رجبی، ناصر افتتاح و جهانگیر ملک اشاره کرد و در ادامه نیز نسلهای جدیدتر و نوازندگان معاصر هر کدام به نوعی در این مسیر نقش داشتهاند. این نوازندگان با ارزش دادن به تنبک، آن را از سازی که صرفاً وظیفه همراهی داشت، به سازی تبدیل کردند که میتواند به صورت مستقل و در قالب تکنوازی و سولو نیز حضور داشته باشد.
حسین تهرانی و آغاز مسیر استقلال تنبک …
