به گزارش ایسنا، تابناک نوشت:
پدرش، حسینخان مقدم مراغهای، تاجری اهل مراغه بود که راهش را به دربار عباسمیرزا نایبالسلطنه باز کرد و با سمت پیشخدمتباشی، خانواده را از بازار مراغه به مدار قدرت تهران کشاند. خود علیخان از دوران محمدشاه وارد خدمت دربار شد و در سلطنت ناصرالدینشاه هم ماندگار ماند؛ کارنامهاش تنها فراشباشی نبود، حکومت خوزستان و لرستان را هم به او سپردند، بعدتر وزارت عدلیه، و باز بعدتر وزارت وظایف و اوقاف.
فراشباشی، برخلاف بار تشریفاتی اسمش، شغلی بود که رئیس فراشان دربار را مسئول اجرای مأموریتهای محرمانهی شاه میکرد؛ از تنبیه بدنی گرفته تا تبعید، و در موارد نهچندان نادر، قتل. حاجب هم کسی بود که مرز میان شاه و باقی مردم را تعیین میکرد. کسی که هر دو لقب را یکجا داشت، هم دسترسی به شاه را در دست داشت و هم ابزار اجرای فرمانهای او را. …
