فاجعه اینجاست که ما با سرمایهای روبرو هستیم که بازسازی آن قرنها زمان میبرد، اما نابود کردنش تنها چند ساعت طول میکشد. وقتی یک رگبار شدید، ظرفیت تحمل سالانه خاک را در چند ساعت میشکند، یعنی خراسان رضوی به مرز تخریب سریع و بازگشتناپذیر رسیده است. خطرناکترین بخش این بحران، سکوت مرگبار آن است؛ ما متوجه نمیشویم که لایهی حیاتی زمین در حال شسته شدن است تا زمانی که با بیابانی سترون و زمینهایی بیروح مواجه شویم که دیگر هیچ گیاهی در آنها نمیروید. اگر رویکرد مدیریتی ما از تکیه بر اعداد متوسط به شناسایی کانونهای بحران تغییر نکند، ما دیگر شاهد تخریب نیستیم، بلکه در حال تماشای مرگ تدریجی و قطعی سرزمین هستیم.
یک متخصص و پژوهشگر حوزه خشکسالی و تغییر اقلیم با تأکید بر اینکه فرسایش آبی در مراتع خراسان رضوی پدیدهای یکنواخت نیست، نسبت به عبور از ظرفیت بازسازی طبیعی خاک در کانونهای حساس استان هشدار داد. …
