طبیعت، یکی از شگفتانگیزترین هدایایی است که خداوند به انسان بخشیده؛ خانهای گسترده که از خاک، آب و هوا تا کوچکترین جانداران، هر کدام در جای خود حلقهای از زنجیره حیاتاند. انسان نیز قرنها از این خوان گسترده بهره برده و برای آسایش، رفاه و زیباتر کردن زندگی خود از طبیعت استفاده کرده است؛ اما آنجا که بهرهبرداری از این نعمت به مصرف بیحد و بیتوجهی به پیامدهای آن گره میخورد، مرز میان بهرهمندی و تخریب کمکم محو میشود.
ردپای انسان امروز را میتوان در بسیاری از زخمهای طبیعت دید؛ از آلودگی آب، خاک و هوا گرفته تا انباشت زباله و ورود ترکیبات شیمیایی به چرخههای طبیعی. گاهی این ردپا آنقدر کوچک و روزمره است که کمتر به چشم میآید؛ محصولی که چند دقیقه استفاده میشود، بستهبندیای که دور ریخته میشود یا مادهای شیمیایی که پس از مصرف، راهی فاضلاب و در نهایت محیط زیست میشود. …
