به گزارش ایسنا، مصرف گاز در ایران سالهاست از ظرفیتهای تولید و ملاحظات ملی فراتر رفته است؛ بهگونهای که سرانه مصرف گاز در کشور بیش از ۶ برابر میانگین جهانی برآورد میشود. تداوم این سطح از مصرف، بهویژه در فصل سرد سال، فشار قابل توجهی بر شبکه گازرسانی وارد میکند و همزمان بخشی از منابع ارزشمند انرژی کشور را بدون ایجاد بازده اقتصادی قابل توجه مصرف میکند.
آمارهای رسمی نشان میدهد حدود ۲۲ درصد از انرژی تولیدی کشور در مصارف نهایی هدر میرود؛ مسئلهای که موجب شده در سالهای اخیر، سیاستگذاری در حوزه انرژی صرفاً بر افزایش ظرفیت تولید متمرکز نباشد و مدیریت و بهینهسازی مصرف نیز به یکی از محورهای اصلی تبدیل شود. بر اساس تکالیف برنامه هفتم، باید تا پایان این برنامه معادل ۲۰۰ میلیون مترمکعب گاز در روز از طریق بهینهسازی مصرف به چرخه ارزش بازگردد؛ هدفی که تحقق آن، نیازمند استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و سرمایهگذاری در طرحهای مدیریت مصرف است.
اهمیت مدیریت مصرف گاز در بخش خانگی زمانی بیشتر نمایان میشود که بدانیم میزان گازرسانی به بخشهای صنعتی و نیروگاهی، تا حد زیادی تابع میزان مصرف در بخش خانگی است. به بیان دیگر، هرچه مصرف گاز در بخش خانگی، بهویژه در روزهای اوج مصرف، کاهش یابد، امکان تأمین گاز بیشتر برای صنایع و نیروگاهها فراهم خواهد شد.
در همین راستا، شرکت ملی گاز ایران در ادامه اجرای سیاستهای ملی صرفهجویی و با هدف اصلاح الگوی مصرف و تحقق عدالت در بهرهمندی از منابع انرژی، نظام تعرفهگذاری چهارپلهای گاز طبیعی را به اجرا گذاشته است. این نظام بر مبنای الگویی متناسب با میزان مصرف هر شهر طراحی شده تا از یک سو فرآیند تعرفهگذاری برای مشترکان سادهتر شود و از سوی دیگر، مشترکان پرمصرف انگیزه بیشتری برای کاهش مصرف داشته باشند.
در نظام جدید تعرفهگذاری که با تصویب هیات وزیران اجرایی شده، تعداد پلههای مصرف از ۱۲ پله به چهار پله کاهش یافته است. همچنین برخلاف نظام قبلی که پنج اقلیم آبوهوایی مبنای تعیین سقف پلههای مصرف بود، در روش جدید برای نخستین بار وضعیت مصرف مشترک با میانگین تجمعی مصرف مشترکان همان شهر مقایسه میشود. …
