به گزارش ایسنا، به نقل از خبرآنلاین، نیکیتا سرگئیویچ خروشچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی در حساسترین سالهای جنگ سرد، شخصیتی پرتناقض در تاریخ قرن بیستم بود؛ کارگری برخاسته از منطقه معدنخیز دونباس که به بالاترین مقام حزبی و دولتی در مسکو رسید؛ سیاستمداری که در دوران استالین در ساختار قدرت رشد کرد، اما پس از مرگ او، «کیش شخصیت» استالین را به چالش کشید؛ و رهبری که هم از «همزیستی مسالمتآمیز» با غرب سخن گفت و هم جهان را در بحران موشکی کوبا تا آستانه جنگ هستهای پیش برد.
خروشچف از سپتامبر ۱۹۵۳ تا اکتبر ۱۹۶۴ رهبر اصلی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود و از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ ریاست دولت شوروی را نیز برعهده داشت. میراث او تنها به تصمیمها و بحرانهای زمان خود محدود نماند. سیاست استالینزدایی، گشایش محدود فرهنگی، آزادی شمار زیادی از زندانیان سیاسی و کوشش برای کاهش ترس فراگیر در جامعه شوروی، بعدها بر اصلاحطلبانی مانند میخائیل گورباچف اثر گذاشت؛ هرچند خروشچف خود نیز هرگز از چارچوب اقتدارگرای حکومت تکحزبی شوروی خارج نشد.
از کالینوفکا تا ساختار قدرت شوروی …
