رزیتا شرافتی در گفتوگو با ایسنا، در این باره که مرز بین «درونگرایی» و «کمرویی» کجاست و چرا این دو را با هم اشتباه میگیرند؟ گفت: درونگرایی با کمرویی یکی نیست. فرد درونگرا ممکن است از بودن در جمع لذت ببرد، اما روابط محدود و عمیق را ترجیح میدهد و نگران قضاوت نیست، اما در کمرویی معمولا یک مؤلفه اضطرابی وجود دارد، یعنی فرد ممکن است دوست داشته باشد با دیگران صحبت کند، در جمع حضور داشته باشد، اما نگرانی از اینکه دیگران درباره او چه فکری میکنند، باعث عقبنشینی او شود.
وی با ذکر مثالی تصریح کرد: مثلا فرد درونگرا میگوید «ترجیح میدهم در این مهمانی زیاد صحبت نکنم»، اما فرد کمرو میگوید «دلم میخواهد صحبت کنم، ولی میترسم حرفم اشتباه باشد و دیگران درباره من بد فکر کنند»، بنابراین تفاوت مهم این است که درونگرایی بیشتر یک ترجیح شخصیتی است، اما کمرویی میتواند با ترس و اجتناب همراه باشد.
امکان تغییر و نقش محیط در اصلاح رفتار …
