کبری کردلو در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: خودمراقبتی یکی از مهمترین مؤلفههای ارتقای سلامت در جامعه است؛ مفهومی که برخلاف تصور برخی افراد، به معنای مصرف خودسرانه دارو، تشخیص بیماری بر اساس علائم یا جستوجوی اینترنتی و انجام درمانهای غیرعلمی در منزل نیست، بلکه مجموعهای از مهارتها و رفتارهای آگاهانه برای حفظ سلامت، پیشگیری از بیماری و شناخت زمان مناسب برای دریافت خدمات تخصصی سلامت است.
وی با اشاره به برداشتهای نادرست از مفهوم خودمراقبتی، تصریح کرد: خودمراقبتی به هیچ عنوان جایگزین مراجعه به پزشک، تشخیص خودسرانه بیماری یا استفاده از درمانهای غیرعلمی نیست.
کردلو افزود: خودمراقبتی واقعی به این معناست که افراد توانایی مراقبت صحیح از سلامت خود را داشته باشند، عوامل خطر را بشناسند، وضعیت سلامت خود را به شکل آگاهانه پایش کنند و مهمتر از همه، بدانند در چه شرایطی مراقبت خانگی کافی نیست و باید به پزشک، مرکز خدمات جامع سلامت یا سایر مراکز تخصصی مراجعه کنند.
او با تأکید بر ارتباط مستقیم رفتارهای فردی با سلامت خانواده و جامعه، گفت: تصمیمهای کوچک و روزمره افراد در محیط خانه میتواند آثار قابل توجهی بر سلامت اعضای خانواده و در نهایت جامعه داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه آگاهی فرد، تصمیم سالم، رفتار سالم، خانواده سالمتر و جامعه سالمتریک زنجیره ساده در فرآیند ارتقای سلامت است، افزود: هنگامی که یک فرد الگوی تغذیهای خانواده را اصلاح میکند، فعالیت بدنی را افزایش میدهد، محیط خانه را از دود دخانیات دور نگه میدارد و رفتارهای پرخطر را کاهش میدهد، در واقع گامی مهم برای پیشگیری از بیماریهای مزمن و ارتقای سلامت نسلهای آینده برداشته است.
کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شبکه بهداشت و درمان ابهر، خودپایشی را یکی دیگر از بخشهای مهم خودمراقبتی دانست و گفت: بیماریهای غیرواگیر از جمله دیابت و فشار خون ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت مشخص در بدن وجود داشته باشند و به همین دلیل، آگاهی از عوامل خطر و پایش منظم وضعیت سلامت اهمیت زیادی دارد. …
