کارشناسان، شناسایی زودهنگام عوامل غیبت، ارتباط با خانوادهها و حمایت مستقیم از دانشآموزان را از راهکارهای موثر برای مقابله با این بحران میدانند. غیبت مزمن دانشآموزان به از دست دادن دستکم، ۱۰ درصد از سال تحصیلی گفته میشود و در برخی کشورها پس از همهگیری کرونا افزایش قابلتوجهی داشته است.
بررسی دیدگاه حدود ۱۵۰ مدیر و مسوول آموزشی نشان میدهد کاهش انگیزه و مشارکت دانشآموزان، مهمترین عامل غیبت از مدرسه است بهطوریکه ۸۱ درصد مشارکتکنندگان آن را عاملی موثر دانستهاند. مشکلات خانوادگی و اقتصادی، بیثباتی مسکن و مسائل مرتبط با سلامت روان نیز از دیگر عوامل موثر بر عدم حضور دانشآموزان عنوان شدهاند.
بر اساس گزارش وب سایت ثاتاکسچینج، مدارس برای کاهش غیبت مزمن، مجموعهای از اقدامات ازجمله مشوقهای حضور، تقویت ارتباط با والدین، ایجاد ارتباط نزدیک میان دانشآموز و کارکنان مدرسه، جذابتر کردن محیط آموزشی و شناسایی زودهنگام دانشآموزان در معرض غیبت مزمن را دنبال میکنند. …
