خبرگزاری مهر- گروه استانها: در «مله امیری»، تغییر الگوی کشت را میتوان از روی زمینها خواند؛ جایی که بخشی از کشاورزان دیگر نمیخواهند همه آینده معیشت خود را به محصولاتی گره بزنند که ادامه کشت آنها با وضعیت آب، هر سال دشوارتر میشود.
در میان زمینهای روستا، حالا ردیفهایی از نهالهای پسته شکل گرفته که هنوز برای رسیدن به یک باغ اقتصادی فاصله دارند، اما برای صاحبانشان معنای دیگری دارند: تلاشی برای اینکه بتوانند کشاورزی را با شرایط تازه اقلیمی ادامه دهند.
یکی از این تجربهها متعلق به خانواده امیری است؛ زن و شوهری که در کنار دامداری و فعالیتهای روزمره روستایی، بخشی از زمین خود را به کشت جدید اختصاص دادهاند. تصمیم آنها در واقع پاسخی به یک پرسش ساده اما جدی است: وقتی آب کمتر میشود، کشاورز چگونه باید از زمینش همچنان درآمد داشته باشد؟
در چنین شرایطی، پسته برای برخی کشاورزان نه صرفاً یک محصول تازه، بلکه گزینهای برای بازطراحی اقتصاد زمین شده است؛ محصولی که میتواند با نیاز آبی متفاوت، ارزش اقتصادی بالاتر و دوره بهرهبرداری طولانی، بخشی از فشار ناشی از محدودیت منابع آب را کاهش دهد. …
