گروه فرهنگ و ادب، خبرگزاری مهر، فاطمه نعمتی: اخبار تلخ از هر سو به گوشمان میرسد. تلویزیون، فضای مجازی و گپوگفتهای خانوادگی ما را با اخبار ناگوار از سراسر دنیا آشنا میکنند. گاهی خبری ما را بسیار متعجب و ناراحت میکند و گاهی دیگر به آن نوع از خبرها عادت کردهایم و دیگر مثل گذشته قلب و ذهنمان را اذیت نمیکنند.
اخبار فلسطین یکی از همینهاست. سالهاست درد و رنج مردم فلسطین بهویژه غزه را میشنویم و میبینیم. گاهی خیلی غصه میخوریم و گاهی انگار عادت کردهایم و از آن رد میشویم. شاید برای بزرگترها این اتفاق میافتد چون مداوم در معرض اخبار هستند اما برای کودکان چه؟ آیا آنها هم در مواجهه با گریه کودکان غزه، رنجی که جنگ بر آنها تحمیل کرده و ظلمهایی که به آنها میشود، واکنشی مثل بزرگترها دارند؟ آیا اصلا والدین اجازه میدهند کودکانشان با زندگی بقیه کودکان جهان مثلا کودکان رنجکشیده فلسطین آشنا شوند؟ آیا غیر از تلویزیون و فضای مجازی، رسانه دیگری هست که بچهها را در فضایی نهچندان خشن، با زندگی پر از رنج اما مقاومتِ کودکان فلسطینی آشنا کند؟
بله، کتابها هستند. کتابها چنین وظیفهای دارند تا قلب کودکان ایرانی را به قلبِ کودکان فلسطینی متصل کنند. مثل کتاب «دختر جنگ» نوشته لعیا اعتمادی. این کتاب 145 صفحهای که انتشارات کتاب جمکران منتشر کرده، روایتی ملموس و انسانی است که مخاطبش را به دل واقعیتهای تلخ غزه میبرد. داستان با دختری به نام دیما شروع میشود؛ دختر ۱۰ سالهای که دنیای ساده و شیرین کودکانهاش ناگهان با صدای فروریختن دیوارهای خانه و آوار جنگ خراب میشود. او پس از به هوش آمدن در شلوغی و همهمه بیمارستان، با حقیقت تلخ از دست دادن مادرش روبهرو شده و خود را وسط دنیایی تازه میبیند؛ دنیایی پر از چادرهای آوارگان، صفهای طولانی آب، قوطیهای کنسرو و آژیرهایی که تمامی ندارند.
به بهانه انتشار این کتاب با لعیا اعتمادی، نویسنده آن گفتوگویی داشتهایم تا بیشتر درباره روند نگارش داستان و دغدغهای که دارد بشنویم. این مطلب را میتوانید در ادامه بخوانید:
خانم اعتمادی، چه شد که چنین داستانی را برای کودکان نوشتید؟ …
