به گزارش خبرنگار مهر، در ماههای اخیر و همزمان با تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی و محدودیتهای اعمالشده در تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین شریانهای تجارت جهانی، دسترسی ایران به مسیرهای جایگزین برای تداوم جریان صادرات و واردات بیش از گذشته به یک ضرورت راهبردی تبدیل شده است.
در چنین شرایطی و با ایجاد چالشهای جدید در جریان ورود کالا به کشور از مسیرهای دریایی، توجهها به ظرفیتهای حملونقل زمینی و ریلی معطوف شده است؛ ظرفیتهایی که اگرچه طی سالهای گذشته سهم محدودی در مقایسه با حملونقل دریایی داشتهاند، اما اکنون میتوانند بهعنوان یکی از گزینههای مکمل و سوپاپ اطمینان تجارت خارجی کشور در برابر فشارها و محدودیتهای خارجی ایفای نقش کنند.
چین یکی از بزرگترین شرکای تجاری ایران در سالهای اخیر بوده است. براساس آمار «Trade Data Monitor»، در سال منتهی به اکتبر ۲۰۲۵، چین بیش از ۱۴ میلیارد دلار کالا از ایران وارد کرده است؛ آماری که از تداوم روابط و وابستگی متقابل اقتصادی میان دو کشور حکایت دارد.
تجارت ریلی جایگزین دریا نیست؛ مسیر مکمل تجارت ایران و چین …
