خبرگزاری مهر، گروه استانها: پاییز هنوز به جنگلهای هیرکانی نرسیده، اما نشانههای آن از دل درختان شنیده میشود؛ بانگ مرالهای نر که در آستانه فصل جفتیابی، سکوت ارتفاعات مازندران را میشکنند. این فصل در زبان محلی «ورزاچمر» نام دارد؛ فصل عاشقی مرالها و همزمان روزهایی که حضور انسان در زیستگاه میتواند این چرخه طبیعی را با اختلال روبهرو کند.
ورزاچمر؛ وقتی جنگل به بانگ مرالها پاسخ میدهد
هنوز برگهای هیرکانی سبز است و مه صبحگاهی روی دامنههای شمالی البرز آرام مینشیند، اما در عمق جنگل اتفاقی در حال آغاز شدن است که برای محیطبانان نشانهای روشن از نزدیک شدن پاییز به شمار میرود.
صدا ابتدا دور است؛ آنقدر دور که شاید گوش ناآشنا آن را با صدای باد یا پژواک ناشناختهای در کوهستان اشتباه بگیرد. اما برای محیطبان، همین صدا کافی است تا بداند فصل دیگری از زندگی مرالها آغاز شده است. …
