خبرگزاری مهر؛ گروه جامعه، وقتی از خودروهای شوتی صحبت میشود، نخستین تصویر معمولاً خودروهایی است که با بار قاچاق در جادهها با سرعت بالا حرکت میکنند؛ اما پشت این خودروها، داستانی پیچیدهتر جریان دارد؛ از کالاهایی که گاه بسیار فراتر از پوشاک و سیگار هستند تا خودروهایی که برای فرار از تعقیب، تغییر داده و به تجهیزات خاص مجهز میشوند. در این میان، راننده تنها یک حلقه از زنجیره است و بخشی از این شبکه، پیش از رسیدن خودرو به جاده، در تعمیرگاهها و مراکز فنی شکل میگیرد.
با این حال، شوتیگری صرفاً با توقیف خودرو از بین نمیرود؛ زیرا راننده اغلب آخرین حلقه زنجیرهای است که صاحبان کالا، واسطهها و شبکههای سازماندهنده قاچاق را نیز دربرمیگیرد. در کنار برخورد انتظامی و قضایی، ایجاد اشتغال پایدار، بهویژه در مناطق مرزی، و کنترل هوشمند مسیرها و خودروها نیز ضروری است.
شوتیگری در نهایت فقط ماجرای چند خودروی پرسرعت نیست؛ پدیدهای است که سود آن به گروهی محدود میرسد، اما هزینهاش از جان شهروندان و امنیت جادهها تا تولید داخلی و اقتصاد کشور، بر دوش جامعه میافتد.
یکی از رانندگان خودروهای شوتی در گفتگو با خبرنگار مهر، روایتی متفاوت از این فعالیت ارائه میکند؛ روایتی که نشان میدهد محمولههای قابل جابهجایی با این خودروها فقط به لباس، لوازم برقی، قطعات خودرو، عطر، سیگار، آدامس، خوراکی و نوشیدنی محدود نمیشود.
وی میگوید گاهی پیشنهادهایی برای انتقال کالاهایی دریافت میکند که شاید تصور آن برای بسیاری دشوار باشد؛ از قطعات موتورسیکلتهای سنگین گرفته تا اقلام پزشکی غیرمجاز و کالاهایی که ارزش آنها بسیار بالاست.
از آدامس و سیگار تا موتورهای سنگین
این راننده درباره نوع کالاهایی که ممکن است با خودروهای شوتی جابهجا شوند، میگوید تصور عمومی از بار این خودروها همیشه با واقعیت منطبق نیست.
به گفته وی، گاهی قطعات موتورسیکلتهای سنگین به صورت جداگانه جابهجا میشوند تا امکان انتقال آنها با خودرو فراهم شود. قطعاتی که پس از ورود، دوباره سرهم و مونتاژ میشوند.
وی تأکید میکند که آنچه در مسیر شوتیگری جابهجا میشود، الزاماً یک بار معمولی یا چند کارتن کالای قاچاق نیست و بسته به سفارش، میتواند از کالاهای مصرفی تا قطعات گرانقیمت وسایل نقلیه و اقلام تخصصی را شامل شود. …
