خبرگزاری مهر- گروه استانها: اگر بخواهیم یک روز از حیات شهر خرمآباد را بدون آب تصور کنیم، خیلی زود متوجه میشویم که فقط یک عنصر طبیعی را از تصویر حذف نکردهایم؛ بخشی از هویت شهر را کنار گذاشتهایم.
شهری که درهاش میان ارتفاعات زاگرس شکل گرفته، از سرابها و چشمهها جان گرفته و رودخانهها مسیر زندگی را در آن تعریف کردهاند، بدون آب دیگر همان شهری نیست که تاریخ آن را میشناسد.
آب در خرمآباد همیشه لزوماً با لوله و شبکه شهری به چشم نمیآمده است. بخشی از آن زیر پای شهر جریان داشته، بخشی از دل کوه بیرون زده، بخشی در قالب سراب در منظر شهری ظاهر شده و بخشی دیگر راه خود را در رودخانهها پیدا کرده است.
همین پراکندگی، در عین حال که آب را به یک عنصر طبیعی تبدیل کرده، آن را به بخشی از حافظه تاریخی شهر نیز پیوند زده است.
دریاچه کیو شاید شناختهشدهترین تصویر امروزی این رابطه باشد؛ پهنهای آبی در شمالغرب خرمآباد که نامش در گویش لری با رنگ آبی و کبود گره خورده است. …
