این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
یادداشت مهمان- علیرضا محمدی، پژوهشگر اندیشگاه روایت ایرانی: مسئله رفاه در ایران، دستکم در شرایط امروز، بیش از آنکه ناشی از کمبود قانون باشد، به فاصله میان «تصویب حق» و «تحقق حق» مربوط است. در بسیاری از حوزههای اجتماعی، کمبود حکم و تکلیف نداریم. قوانین، آییننامهها، سهمیهها، معافیتها و انواع حمایتها طی سالهای مختلف روی هم انباشته شدهاند. با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: چه مقدار از آنچه در قانون به رسمیت شناخته شده، واقعاً به زندگی مردم رسیده است؟
این فاصله، یکی از مهمترین مسائل نظام رفاه در ایران است؛ فاصلهای که گاه در میان تعدد دستگاهها، پیچیدگی فرایندهای اداری، کمبود منابع، نبود اطلاعات یا نامشخص بودن مسئولیتها آنقدر طولانی میشود که خود حق، بیآنکه رسماً لغو شده باشد، در عمل معلق میماند. …
