به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه فرهیختگان نوشت: وقتی رهبر حکیم انقلاب در پیام هفته دولت زنجیره چالشهای اقتصادی - معیشتی را یکجا روی میز میگذارد، پیام روشن است:
۱-تورم سالانه در تیر ۱۴۰۵ به ۶۶ درصد رسیده و تورم نقطهبهنقطه نزدیک ۸۸ درصد است. خانوادهای که پارسال برای یک سبد ثابت کالا، ۵۰ میلیون تومان خرج میکرد، امسال باید ۹۴ میلیون تومان بپردازد. این فقط گرانی نیست؛ یعنی بودجه ماهانه از هم میپاشد و برنامه زندگی یکشبه به هم میریزد. تلخی ماجرا اینجاست که تورم برای همه یکسان نیست. بر اساس گزارش مرکز آمار، نرخ تورم برای دهکهای پایین جامعه به ۷۳.۵ درصد رسیده، درحالیکه برای پردرآمدترین دهک ۶۳.۹ درصد بوده است. یعنی فقرا بیش از دوبرابر ثروتمندان با گرانی دستوپنجه نرم میکنند.
بیکاری نیز وضعیت هشداردهندهای دارد. در بهار ۱۴۰۵، نرخ بیکاری به ۹.۱ درصد رسیده و جمعیت شاغل کشور ۴۵۰ هزار نفر کاهش یافته است. میان جوانان ۱۵ تا ۲۴ساله، از هر چهار نفر یک نفر بیکار است. رشد اقتصادی منفی ۰.۷ درصد بوده و سرمایهگذاری در ماشینآلات جدید ۱۱.۹ درصد کاهش داشته است. یعنی همزمان قیمتها بالا میرود، کارخانهها کمکار میشوند و شغل از بین میرود. اقتصاددانان به این حالت «رکود تورمی» میگویند و این همان چیزی است که رهبری بر درمان ریشهای آن تأکید دارند.
۲-رهبر معظم انقلاب با تأکید بر «تکیه هر چه بیشتر به تولید داخلی»، کلید اصلی حل مشکلات را نشان دادهاند: با تورم ۶۶ درصد، اگر کسی ۱۰۰ میلیارد تومان در کارخانه سرمایهگذاری کند، در یک سال ارزش واقعی پولش به حدود ۶۰ میلیارد میرسد؛ یعنی ۴۰ درصد سرمایهاش آب رفته، پیش از آنکه سودی به دست آورد. در مقابل، طلا و دلار ارزش پول را نگه میدارند.
به همین دلیل سرمایه به جای خط تولید به خرید طلا، مسکن یا ارز میرود؛ تصمیمی معیشتی برای حفظ سفره خانواده. تا وقتی بازگشت سرمایه در تولید (که ۵ تا ۷ سال طول میکشد) از تورم عقبتر باشد، علامت مثبتی به سرمایهگذاری برای تولید ارسال نمیشود. مگر اینکه ابزارهای واقعی مثل تسهیلات ارزی و قراردادهای هماهنگ با تورم به کار گرفته شوند؛ همان مسیری که رهبری ترسیم کردهاند. …
