خبرگزاری مهر- گروه استانها- ریحانه شهبازی: شب که میشود، خیابان برای کودکی که معمولاً باید سهمش از شب، خانه و بازی و خواب باشد، چهره دیگری پیدا میکند؛ صدای شعارها بلند است، پرچمها در دست مردم حرکت میکنند و خانوادهها کنار یکدیگر ایستادهاند. میان این جمعیت، کودکی دست مادر را گرفته، کودکی دیگر روی شانه پدر نشسته و نوجوانی با دقت به صحنهای نگاه میکند که شاید هنوز نتواند همه ابعاد آن را درک کند.
برای بزرگسالان، این خیابان محل اعلام موضع است؛ بزرگداشت امام شهید امت، تجدید بیعت با رهبر معظم انقلاب، خونخواهی شهادت قائد امت، حمایت از نیروهای مسلح و اعتراض به اقدامات آمریکا و رژیم صهیونیستی.
اما برای کودک، این صحنه پیش از آنکه «تحلیل سیاسی» باشد، یک تجربه است. تجربهای که ممکن است سالها بعد، جزئیاتش را به یاد نیاورد اما تصویر کلی آن شب را در حافظه خود نگه دارد؛ همانطور که بسیاری از آدمها نخستین خاطراتشان از یک رویداد بزرگ را نه از متن خبرها، بلکه از چهره پدر و مادر، صدای جمعیت و خیابانی که در آن ایستادهاند به یاد میآورند. …
