یادداشت مهمان - مقداد اموری : در یادداشت قبل نوشتم که باید میان گسترش اجتماعی بیحجابی و تشدید نمودهای رادیکال آن تفاوت گذاشت. ممکن است یک پدیده پرصداتر و مرزشکنتر دیده شود، اما از نظر قدرت سیاسی و توان همراهکردن جامعه، ضعیفتر شده باشد.
به گمان من، یکی از اهداف رادیکالسازی بیحجابی همین است: ساختن تصویری از پیشروی دشمن و شکست جبههی انقلاب.
اما این عملیات، بدون همراهی تحلیلهای داخلی کامل نمیشود.
وقتی برخی خواص و نخبگان، بدون دیدن مسیر طیشده و قدرتنمایی زن مسلمان ایرانی، از «سونامی»، «فتح خطبهخط خیابان» و حرکت قطعی جامعه بهسمت برهنگی سخن میگویند، ناخواسته همان تصویری را روایت میکنند که دشمن برای ساختن آن تلاش کرده است.
در این روایت، دشمن فعال، مقتدر و فاتح است؛ جامعهی ایرانی واکنشی ندارد؛ زن مسلمان عقب نشسته و آینده نیز چیزی جز فروپاشی نیست.
این فقط یک خطای تحلیلی یا اختلاف در انتخاب واژگان نیست. هر صورتبندی، احساس، تصمیم و کنش متناسب با خود را میسازد.
نخستین نتیجهی روایت شکست، ناامیدی مردم است. …
