خبرگزاری مهر، گروه استانها- سیمین سیف: نهم اسفند ۱۴۰۴، در فاصله باریک میان تاریکی شب و روشنایی روز؛ همان ساعتی که شهر معمولاً هنوز در سکوت است و پیش از آغاز هیاهوی روزانه، خبری که از قاب تلویزیون به خانهها رسید و در پی آن، پیش از آنکه آفتاب کامل بالا بیاید، شهروندان اراکی را از خانه بیرون کشیده بود. خبر، خبرِ شهادت قائد شهید امت، امام سیدعلی خامنهای بود.
حالا نزدیک به ۲۰۰ شب از آن صبح گذشته است؛ اما آنچه در اراک شکل گرفته، صرفاً یک تجمع یا برنامه مناسبتی نیست، بلکه تداوم حضوری است که گذر زمان نتوانسته از استمرار آن بکاهد.
هر شب، شهر از چندین نقطه به حرکت درمیآید از مسجد و حسینیه، از مصلا و محلههای مختلف، مردم با در دست داشتن پرچم به راه میافتند، آیین پرچمگردانی، اقشار مختلف مردم را از جغرافیای محلههایشان جدا میکند و به یک نقطه مشترک یعنی میدان شهدای اراک می رساند.
از نخستین صبح تا دویستمین شب؛ روایت یک خانواده از میدان شهدای اراک …
