خبرگزاری مهرـ گروه استانها، عاطفه وفائیان: اقلیم خشک و کمرمق خراسان رضوی سالهاست که کشاورزی و تولید پروتئین را در برزخ کمآبی و نوسانات هزینهای قرار داده است؛ سرزمینی که با کاهش مستمر سفرههای آب زیرزمینی و خشکسالیهای پیدرپی دستوپنجه نرم میکند و بقای اقتصادی آن دیگر با تکیه بر الگوهای سنتی و پرمصرف گذشته امکانپذیر نیست. در این گستره جغرافیایی، هر قطره آب و هر کیلو وات انرژی حکم کیمیایی را دارد که حیات مزارع و پایداری زنجیره غذایی به چگونگی صیانت از آن وابسته است.
گذار از این بحران بنیادین در بخش زراعت، از مسیر تجهیز اراضی مستعد به سامانههای نوین آبیاری عبور میکند؛ رویکردی حیاتی که مانع تبخیر و نفوذ بیرویه آب شده و امکان هدایت مستقیم رطوبت و کودهای محلول را به ریشه گیاه فراهم میسازد. مهار هدررفت منابع، کاهش چشمگیر فرسایش و شوری خاک و ارتقای چشمگیر کیفیت و سلامت محصول، تنها بخشی از برکات استقرار فناوریهایی است که هزینههای سنگین نیروی کار و انرژی را مهار کرده و امنیت غذایی منطقه را تضمین میکند. …
