خود بنده فرهنگ درخشان تو آمد؛ آن قوم که از روی طمع، بنده تو را خواست

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: ادبیات منظوم فارسی در گذر از دهه‌های پرفرازونشیب سده چهاردهم خورشیدی، تحولات فرمی و مضمونی چشمگیری را پشت سر گذاشت. در میان شاعرانی که ردپایی ماندگار در بازآفرینی قالب‌های کهن بر جای گذاشتند، حسین منزوی (۱۳۲۵-۱۳۸۳) جایگاهی یگانه دارد. او که از سوی بسیاری از منتقدان و صاحب‌نظران به‌عنوان «سلطان غزل معاصر» و احیاگر فرم کلاسیک با روح و زبان نو شناخته می‌شود، صرفاً به روایت رنج‌های فردی، شکوه‌های عاشقانه یا عواطف شخصی بسنده نکرد. منزوی با شناخت عمیق از ردیف و قافیه، موسیقی کلام و ظرفیت‌های بلاغی زبان فارسی، بستری فراهم آورد که در آن فرم تغزلی بتواند بار دغدغه‌های کلان تمدنی، هویت تاریخی و غیرت ملی را به دوش بکشد. …