استانها
بهگزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، بعضی آدمها را نمیشود فقط با عنوان و درجه و پرونده شناخت؛ قصهشان را باید از میان سکوت خانه، از نگاهشان و از جملههایی شنید که سالها بعد از میدان نبرد هنوز با همان صلابت روزهای جنگ بر زبان میآورند.
«رضا» یکی از همین آدمهاست؛ جانبازی سرفراز که در جنگ آمریکایی ـ صهیونیستی برای دفاع از وطن به میدان رفت و امروز، با وجود رنج جانبازی، هنوز خود را سرباز ایران میداند؛ سربازی که جنگ برایش تمام نشده است، چراکه وطن برای او همچنان همان معنایی را دارد که روز نخست داشت.
او وقتی از روزهای حضورش در میدان دفاع از کشور سخن میگوید، نه از سختیها گلایه میکند و نه خود را طلبکار میداند. حتی وقتی از فداکاریهایش میپرسند، پاسخش کوتاه و صریح است: «افتخار میکنم سرباز وطن بوده و هستم؛ اما کاری برای وطن نکردهام.»
این جمله شاید در نگاه نخست ساده به نظر برسد، اما پشت آن دنیایی از باور و اعتقاد نهفته است؛ باوری که باعث شده «رضا» جانبازی خود را نه امتیاز، بلکه عهدی میان خود و خدا بداند.
منتظرم پاهایم بهتر شود تا دوباره پای دفاع از وطن بایستم …
