سیاسی
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، امیرحسین رجبی معمار، کارشناس بین الملل و مسائل غرب آسیا در یادداشتی نوشت:
جنگی که از 9 اسفند 1404 با حملات مشترک آمریکا و رژیم اشغالگر قدس علیه ایران آغاز شد، فقط یک رویارویی نظامی نبود؛ آزمونی برای یک فرض راهبردی نیز بود: آیا میتوان با وارد کردن ضربهای سنگین به زیرساختهای نظامی، موشکی و هستهای ایران، ظرفیت قدرت این کشور را برای مدت طولانی از میان برد؟
اهداف اعلامشده واشنگتن شامل جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای، نابودی توان موشکی و ضربه به زیرساخت تولید موشک بود. در مقاطع مختلف، مقامهای آمریکایی از وارد کردن ضربات تعیینکننده به ظرفیتهای ایران سخن گفتند. با این حال، گزارشهای بعدی نشان دادند که جنگ نتوانسته همه اهداف اعلامشده آمریکا را محقق کند و درگیری به یک رویارویی طولانی تبدیل شده است. بنابراین مسئله اصلی فقط این نیست که چه چیزی در ایران منهدم شد؛ مسئله مهمتر این است که چه چیزی پس از آن انهدام دوباره ساخته شد.
تفاوت میان موجودی قدرت و ظرفیت قدرت …
