فرهنگی
خبرگزاری تسنیم، محمدباقر صنیعی منش: بازگشت هنرمندان از آنسوی آبها به وطن، ورای تمام تحلیلها یک نکته بسیار مهم و خاص دارد که گویا تنها درباره ایران ما صادق است. اتفاقی که در مقیاس و مختصات اجتماعی ایران، کمتر نمونه مشابهی برای آن میتوان یافت و آن عبارت است از: ماندن هنرمندان در کنار مردم در زمان جنگ و بمباران.
از آن سو جالبتر اینکه هنرمندانی که در راحتی و آسایش و دور از بمباران زندگی میکردند، تصمیم به بازگشت میگیرند! اتفاقی که بعید است در هیچ جای دنیا تکرار شود. وطن و عشق به میهن عنصر عجیبی در فرهنگ و تمدن ایرانیان است که آنها را با هر سلیقه و اختلافی دور خود جمع میکند. در زمانی که با وجود دشمنی خونخوار که امکان دارد هر لحظه تصمیم دیگری بگیرد، بازگشت هنرمندان برای اینکه در کنار مردم و کشور خود باشند تنها شایسته تقدیر و تشکر نیست، بلکه باید آن را به مثابه یک اتفاق تاریخی و بزرگ در عرصه اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور دانست.
نباید از این قضیه به سادگی عبور کرد و به آن از ابعاد گوناگون پرداخت، کار رسانهای، علمی و پژوهشی کرد. آنچه بر گرده اصحاب رسانه است این است که این موضوع را در حدی تبیین و بیان کنند که جهان بداند در روزگاری که اهالی جزیره اپستین به مملکت ما هجوم آوردند، انسانهایی هستند که وطن و میهن برایشان حرف اول و آخر است و از سایه آرامش خارج کشور به وطن زیر بمباران بازگشتهاند.
اما آنها صرفاً مهمانی چند روزه نیستند بلکه سرمایههایی هستند بازگشتهاند و بهمراه خود ابعاد کوچک و بزرگی برای تحلیل و بررسی دارند.
قبل از هرچیز درباره آنان چه برنامه و چه آیندهای در نظر داریم؟ مدیریت ستارهها و چهرههای فرهنگی و هنری امری است که باید آن را سهل ممتنع نامید شاید در نگاه اول ساده باشد و با یک یا چند اجرا یا برگزاری نمایشگاه و ساخت فیلم بتوان حمایت یا ادامه زیست فرهنگی آنان را نشان داد اما آیا واقعاً همه چیز به همین سادگی است؟! …
