ویژه نامهها
خبرگزاری تسنیم ـ محمدرضا آتشینصدف*؛ منشور «حوزه پیشرو و سرآمد»، ترسیمکننده افقی بلند برای پژوهشهای حوزوی است. افقی که در آن، پایاننامهها و رسالههای علمی، در مسیر حل مسائل حیاتی کشور و طراحی نظامات اجتماعی قرار میگیرند؛ اما چرا بسیاری از پژوهشهای حوزوی، همچنان در مسیری غیرهمسو با این اهداف حرکت میکنند؟ چرا شاهد تولید انبوهی از پایاننامههای بیاولویت و کمبازده هستیم؟ پاسخ را میتوان دستکم در سه عامل یافت.
نخست. دروس حوزوی، چه از نظر کتب و محتوای درسی و چه از نظر شیوه تدریس، معمولاً طلبه را با مسائل روز جامعه آشنا نمیکنند. بسیاری از استادان نیز خود، از فضای عینی کشور و نیازهای حکمرانی جامعه اسلامی دور ماندهاند.
دوم. عوامل متعددی سبب شدهاند که بسیاری از طلاب تنها به دنبال موضوعی کمدردسر باشند! عواملی مانند مشکلات معیشتی، دغدغههای خانوادگی و اجتماعی، وظایف گوناگون تبلیغی و جهادی؛ نتیجه آنکه اولویت آنها تقلیل یافته است به یافتن موضوعی که صرفاً کمیسیون تصویب، آن را «تکراری» تشخیص ندهد و پس از آن بشود به سرعت و سادگی «جمعش کرد»! …
