بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، ارمنستان در مقطع کنونی در حال تجربه یک دوره گذار و تحول بنیادین در حوزه زیرساختهای کلان خود است.
در این فرآیند گذار، تقریباً تمامی ابعاد حیاتی کشور دستخوش تغییرات اساسی شده است؛ از شبکههای حملونقل و تأمین مسکن گرفته تا حوزههای راهبردی نظیر تأمین انرژی، تصفیه و مدیریت منابع آب، زیرساختهای بهداشتی و درمانی و در نهایت، توسعه محیط دیجیتال و فناوری اطلاعات. بررسی دقیق این روندها نشان میدهد که دولت ایروان استراتژی توسعه زیرساختی جدیدی را با اولویتهای مشخص ژئوپلیتیک و اقتصادی در دستور کار خود قرار داده است.
واقعیت میدانی و تاریخی ارمنستان نشان میدهد که در حال حاضر، تقریباً تمام زیرساختهای کلیدی و حیاتی این کشور از جمله شبکههای انتقال گاز، خطوط راهآهن و تنها نیروگاه اتمی این کشور، یا به دست شرکتهای روسی ساخته شدهاند و یا هماکنون تحت کنترل مستقیم و انحصاری آنها قرار دارند.
در چنین شرایطی، جایگزین کردن روسیه با شرکای جدید غربی اعم از آمریکا و اتحادیه اروپا، پروژهای نیست که یکشبه محقق شود؛ بلکه در صورت تحقق، روندی است که دههها به طول خواهد انجامید و نیازمند تزریق میلیاردها دلار سرمایهگذاری خارجی است.
از همین رو، استراتژی فعلی و عملگرایانه ارمنستان بر این محور استوار شده که با کاهش محسوس هزینهها و بودجههای نظامی، منابع مالی کشور را به سمت بومیسازی و استقرار فناوریهای نوین دیجیتال و توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر و سبز هدایت کند.
سه ستون اصلی در معماری نوین زیرساختهای ارمنستان
دولت ارمنستان در تلاش است تا به صورت همزمان، سه جهتگیری کلان و جاهطلبانه را پیش ببرد؛ اهدافی که اگرچه ترکیب و اجرای همزمان آنها بسیار دشوار مینماید، اما از نگاه مقامات ایروان کاملاً امکانپذیر است:
نخست؛ تکمیل، بازسازی و نوسازی زیرساختهای پایهای و بنیادین که عمدتاً میراث دوران اتحاد جماهیر شوروی هستند (نظیر جادههای مواصلاتی، مترو، شبکههای آبرسانی و بیمارستانها). این زیرساختها به دلیل دههها محاصره ترانزیتی و درگیری در جنگهای طولانی و بیحاصل، دچار عقبماندگیهای جدی و فرسودگی شدهاند. …
