به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهر به نقل از ورایتی نوشت: با ادامه جنگها در خاورمیانه و اوکراین - و تشدید آشفتگی جهانی - به نظر میرسد هنرمندانی که در جشنوارههای فیلم حضور مییابند، به نوعی دارند از میدانهای مین سیاسی عبور میکنند.
شدت ماجرا از جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ در ماه فوریه شروع شد؛ وقتی ویم وندرس که ریاست هیئت داوران را برعهده داشت، در پاسخ به سوالهای متعدد مطبوعات درباره رژیم صهیونیستی و فلسطین، گفت که کارگردانان فیلم باید «از سیاست دور بمانند» و به این دلیل با انتقادهای جدی مواجه شد. واکنشها به سخنان وندرس شدید بود به عنوان مثال، آرونداتی روی نویسنده هندی، با عصبانیت از جشنواره کنارهگیری کرد و در نهایت تریشیا تاتل مدیر هنری برلین، مجبور شد بیانیهای رسمی صادر کند تا مانع توفان رسانهای شود که ممکن بود جشنواره را درنوردد.
در جشنواره کن امسال هم، هزاران نفر از متخصصان سینما، از جمله ستارههایی چون خاویر باردم و مارک رافالو و کارگردان، کن لوچ، طوماری را امضا کردند که نفوذ ایدئولوژیک فزاینده ونسان بولوره، میلیاردر راستگرا، سهامدار اصلی شبکه تلویزیونی پولی «کانال پلاس» و بزرگترین سرمایهگذار سینمای فرانسه را به باد انتقاد میگرفت. این امر موجب شد تا تماشاگران حتی وقتی لوگوهای کانال پلاس و استودیوکانال در تیتراژ فیلمهایی که این شرکتها تأمین مالی کرده بودند، ظاهر میشد، آنها را هو کنند.
گفتمان سیاسی در کن درباره استفاده از هوش مصنوعی در سینما هم به بحثی داغ بدل شد. دمی مور عضو هیئت داوران، از این صنعت خواست تا راههایی برای همکاری با هوش مصنوعی و محافظت از خود در برابر آن پیدا کند. او گفت: «هوش مصنوعی هست و بنابراین مبارزه با آن، مبارزه با چیزی است که در نبرد با آن ما شکست خواهیم خورد». سخنان او طوفانی در اینترنت ایجاد کرد.
وقتی سیاست، برلین و کن را به لرزه درآورد، اوضاع برای ونیز چگونه است؟ …
