این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در «بامداد خمار» زنان فقط بخشی از قصه نیستند؛ ستونهای اصلی دراماند. از نازنین و محبوبه تا نزهت، طاووس، زیور و کشور، هرکدام در شروع، جایگاه و ویژگی مشخصی دارند و بازیگر باید از دل همین جزئیات به شخصیت برسد؛ نه اینکه صرفاً یک تیپ آشنا تحویل بدهد. جذابیت بخش مهمی از سریال هم از همین تفاوتها میآید. اما هرچه قصه جلوتر میرود، این نظم اولیه بههم میریزد. مسئله، کمشدن کارکرد بعضی شخصیتها نیست؛ گسترش بعضی نقشهاست که تعادل درام را برهم میزند. حضور حسین کیانی در مقام نویسنده و بازیگر هم در بخشهایی به گسترش نقش خودش و آدمهای اطرافش نزدیک میشود و تمرکز قصه را از محورهای اصلی دور میکند. با این حال، بازی زنان نشان میدهد مصالح اولیه بسیاری از این نقشها میتوانست یکدستتر به کار گرفته شود.
نازنین | لاله اسکندری …













