به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ قانون «زنان و کودکان اول» به نام «دریل بیرکنهد» شناخته میشود و نام خود را از غرق شدن کشتی اچاماس بیرکنهد در سال ۱۸۵۲ گرفته است.
تا حد زیادی به لطف فیلم حماسی جیمز کامرون، تایتانیک، بیشتر تماشاگران سینما — چه آگاهانه و چه ناخودآگاه — با مفهوم دریل بیرکنهد آشنا هستند. در مواقع خطر، این دریل معمولاً با عنوان سیاست «زنان و کودکان اول» شناخته میشود. این رویه بهویژه در غرق شدن کشتی آراماس تایتانیک در سال ۱۹۱۲ اجرا شد و ۸۵ سال بعد روی پرده سینما بازسازی گردید. این سیستم برای اولویت دادن به ایمنی زنان و کودکان نسبت به مردان طراحی شده است.
اچاماس بیرکنهد؛ نامبخش این قانون
چرا مفهوم «زنان و کودکان اول» به «دریل بیرکنهد» معروف شده است؟ این نام از کشتیای گرفته شده که یکی از نخستین موارد شناختهشده اجرای این پروتکل در آن رخ داد. این کشتی اچاماس بیرکنهد بود که معمولاً با نامهای «کشتی حملونقل نیرو بیرکنهد» یا «ناو بخار بیرکنهد» نیز شناخته میشود.
در حالی که گروهی از سربازان و غیرنظامیان را به خلیج آلگوا در آفریقای جنوبی منتقل میکرد، اچاماس بیرکنهد در ۲۶ فوریه ۱۸۵۲ [۷ اسفند ۱۲۳۰] در جایی به نام «نقطه خطر» (Danger Point)، حدود ۸۷ مایل دورتر از کیپتاون، غرق شد.
مانند بسیاری از بلایای دریایی مشهور دیگر، تعداد قایقهای نجات موجود روی کشتی کافی نبود. از حدود ۶۴۳ نفری که در کشتی بودند، تنها ۱۹۳ نفر نجات یافتند. به پیشنهاد کاپیتان، سربازان و مردان غیرنظامی موافقت کردند کنار بایستند تا معدود قایقهای نجات قابلاستفاده فقط با زنان و کودکان پر شود. به لطف رفتار آرام و باوقار آنها، تقریباً هیچ وحشتی به وجود نیامد.
از نظر خدمه اچاماس بیرکنهد، این تخلیه طبق برنامه پیش رفته بود. هرچند حدود ۴۰۰ نفر جان باختند، اما حتی یک زن یا کودک آسیب ندید. تحقیقاتی که پس از این حادثه انجام شد، نتیجهگیری کرد که هیچ فرد خاصی مقصر این فاجعه نبوده است.
غرق شدن اچاماس بیرکنهد در شعر سال ۱۸۹۳ رودیارد کیپلینگ با عنوان «سرباز و ملوان هم» جاودانه شد؛ شعری که داستان این کشتیشکستگی را بازگو میکند و شجاعت همه سرنشینان را میستاید.
غرق شدن کشتی «بیرکنهد»، اثر توماس ام. هِمی، ۱۸۹۲. دریل بیرکنهد در آراماس تایتانیک …








