گروه اندیشه: در بخش نخست مقاله باربارا اف. والتر نویسنده کتاب «چگونه جنگ داخلی شروع می شود» که وحید اسلامزاده آن را ترجمه کرده است، با استناد به تجربه سقوط صدام در عراق و بررسی آمارهای بینالمللی نشان داد که شتابزدگی در دموکراتیزه کردن جوامع قطبیشده، خروجی معکوس دارد و به جای ثبات، جنگ داخلی میآفریند. در حالی که افکار عمومی و سیاستمداران غربی دموکراسی را نسخه شفابخش آزادی میدانند، پژوهشهای آماری شاخص «سیاسی» و دادههای سازمان سیا اثبات میکنند که خطرناکترین وضعیت برای بروز ناآرامی، نه دیکتاتوری مطلق است و نه دموکراسی کامل، بلکه وضعیت میانی یعنی «آنوکراسی» یا دموکراسی ناقص است. عراق پس از ۲۰۰۳ با انحلال ارتش و حزب بعث توسط آمریکا، خلأ قدرتی تجربه کرد که به رقابتهای شدید قومی-فرقهای میان شیعیان و سنیها دامن زد و کشور را به خشونت کشاند. الگوی فروپاشی در آنوکراسیها پیشتر در یوگسلاوی، اسپانیا و رواندا نیز تکرار شده بود؛ روندی که ثابت میکند باز شدن ناگهانی فضای سیاسی در غیاب نهادهای باثبات، مستقیماً انبار باروت جنگ داخلی را شعلهور میسازد. …
سایت خبرآنلاین / ۲ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۶/۱۹
سیاست بر لبهی پرتگاه: چرا آنوکراسیها جرقهزنندهی جنگهای داخلی هستند؟ از شکنندگی نهادها تا انتقام نخبگان: آناتومی سقوط به ورطهی درگیریهای خونین
شیفتگی به دموکراتیکسازی که در سراسر قرن بیستم و آغاز قرن بیستویکم بر جهان حاکم بود، به پایان رسیده است. این دوره در سال ۲۰۰۶ پایان یافت؛ زمانی که شمار دموکراسیها در سراسر جهان به اوج خود رسید. حتی دموکراسیهایی که زمانی امن و استوار تصور میشدند، مانند فرانسه و کاستاریکا، نیز شاهد فرسایش بودهاند؛ همچنین کشورهایی مانند ایسلند که نتوانستهاند حقوق و آزادیها را بهطور یکسان در میان همهی گروههای اجتماعی تضمین کنند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
