به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در شرایطی که خانوادهها با حجم گستردهای از هجمههای فرهنگی مواجه هستند، سخن گفتن از تربیت جنسی بدون توجه به «بنیاد توحیدی» و آرامشی که از ایمان سرچشمه میگیرد، نمیتواند راهگشا باشد. تربیت دینی به معنای «خدایی کردن» انسان نیست، بلکه عرصهای برای خالص کردن مسیر بندگی و صیانت از نسل آینده است.
امروز خانوادهها در محیطی زندگی میکنند که مرزهای فرهنگی بیش از هر زمان دیگری درهم تنیده شده و کودکان و نوجوانان، بهویژه از طریق فضای مجازی، در معرض انواع محرکها، آسیبها و آلودگیهای فرهنگی قرار دارند. در چنین شرایطی، تربیت جنسی دیگر موضوعی انتخابی و فرعی نیست، بلکه ضرورتی جدی برای حفظ سلامت نسل آینده به شمار میرود؛ چراکه غفلت از این عرصه میتواند پیامدهای سنگینی داشته باشد و جریانهای مختلف با تمام توان برای تأثیرگذاری بر غرایز و رفتار جنسی جوانان برنامهریزی میکنند. …
