به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، اگر والدین بخواهند با همان ابزارها و شیوههایی که در دوران کودکی فرزندشان به کار میبردند، وارد مرحله نوجوانی شوند، ممکن است فضای خانه به تدریج به عرصهای برای کشمکش قدرت و فرسایش عاطفی تبدیل شود.
اتاق خوابی که ناگهان در آن بسته میشود، هندزفریهایی که فاصلهای میان نوجوان و اعضای خانواده ایجاد میکنند و پاسخهای کوتاه و یککلمهای به پرسشهای مملو از نگرانی والدین؛ این صحنهها برای خانوادههایی که نوجوان دارند، چندان ناآشنا نیست.
در چنین شرایطی، بسیاری از والدین احساس خطر میکنند و در واکنش به تغییر رفتار فرزندشان، میزان کنترل، نصیحت و نظارت را افزایش میدهند. با این حال، روانشناسی نوین فرزندپروری و یافتههای جدید بنیادهای بینالمللی حوزه رشد کودک نشان میدهد که بخشی از چالشهای این دوره، نه لزوماً ناشی از بدرفتاری نوجوان، بلکه حاصل برداشت نادرست والدین از مفهوم «تربیت» است. …
