به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین سیدحسین امامی در سرویس دین و اندیشه ایبنا نوشت: دانشجوی دکترای جامعهشناسی سیاسی؛ ایدهٔ اصلی معتقدان به جریان فکری به کارگیری استعاره در زبان خصوصا در جامعهشناسی این است که جامعهشناسان تنهابا «مفاهیم علمی خنثی» فکر نمیکنند؛ بلکه برای فهم جامعه از استعاره استفاده میکنند، مثلاً جامعه بهعنوان «بدن»، جامعه بهعنوان «ماشین»، جامعه بهعنوان «شبکه» و جامعه بهعنوان «جریان» یا «حرکت». در جامعهشناسی معاصر، استعارههایی مثل «شبکه»، «جریان» و «تحرک» خیلی مهم شدهاند.
این استعارهها تنها آرایهٔ ادبی نیستند؛ بلکه روی نوع نظریهپردازی اثر میگذارند. مثلاً وقتی جامعه را «بدن» ببینیم، بیشتر به نظم، هماهنگی و کارکرد اندامها توجه میکنیم (مثل کارکردگرایی)، اما اگر جامعه را «میدان نبرد» ببینیم، توجهمان به قدرت و تعارض میرود (مثل نظریههای مارکسیستی یا انتقادی).
کتاب «جامعهشناسی و استعاره: واکاوی نقش استعارهها در پیدایش نظریههای جامعهشناسی» اثر علی یعقوبی در سال ۱۴۰۴ توسط نشر لوگوس منتشر شده است. …
