چند وقت پیش برای انجام یک کار علمی و تحقیقاتی به چند کشور سفر کردم. آنچه بیش از هر چیز برایم جالب بود، نه برجهای پرزرقوبرق، نه فرودگاه مدرن و نه امکانات گردشگری، بلکه نظم و امنیت سیستم حملونقل شهری و فرودگاهی بود که در فرودگاهها و تاکسیهای این کشورها حاکم بود.
در فرودگاههای کشورهای پیشگفته، خبری از صفی از خودروهای ناشناس، واسطهها، دلالها، انواع خودروهای شخصی و افرادی که مسافر را برای سوار شدن به خودروهای مختلف ترغیب کنند، نبود. تاکسیها کاملاً مشخص، قابل شناسایی و تحت نظارت بودند.
وقتی مسافر سوار تاکسی میشود، چند اصل بسیار ساده اما بسیار مهم امنیتی و مالی و غیره جاری است:
۱- دوربین داخل خودرو، تاکسیمتر، دستگاه کارتخوان و سامانه ثبت مشخصات سفر فعال و در معرض دید مسافر است.
۲- اطلاعات سفر نیز به گونهای در یک نظام نظارتی از ناحیه پلیس، شهرداری و تاکسیرانی قابل رصد است؛ به نحوی که مسافر میداند چه خودرویی، با چه مشخصاتی و تحت چه نظارتی او را جابهجا میکند و هزینه سفر نیز بدون چانهزنی و نگرانی محاسبه و پرداخت میشود؛ به گونهای که احساس نکند مورد اجحاف واقع شده است. …
