گروه اندیشه: داود نجفی پژوهشگر پویش فکری توسعه، در سایت «پویش فکری توسعه»، به بررسی سازوکارهای سیاسی درونساختاری فروپاشی رژیمهای خودکامه با خوانشی از کتابش «بحران و فروپاشی رژیمهای غیردموکراتیک» نوشته پیترو کریلی کورتونا، باربارا پیسکوتا، و اریک آر. ترزولو نشر نگاه معاصر میپردازد. نجفی با کنار زدن دلایل صرفاً اقتصادی یا فشارهای بیرونی، بر پویاییهای سیاسی داخلی تأکید کرده و فروپاشی را فرایندِ فرسایش توان بازتولید قدرت میداند. در این تحلیل، چهار متغیرِ درهمتنیده بر روند سقوط حاکمیتهای استبدادی اثر میگذارند: زوال ظرفیت نهادی رژیمهای قدیمی، بسترهای برجامانده از میراث تاریخی، چگونگی تبدیل نارضایتی عمومی به بسیج سیاسی توسط جامعه مدنی، و مهمتر از همه، شکاف میان نخبگان در کنار بحران جانشینی. این یادداشت نشان میدهد که اعتراضات مردمی زمانی به سقوط واقعی منتهی میشوند که همزمان با بحران انتقال قدرت و انشقاق در ائتلاف حاکم همراه شوند؛ وضعیتی که ابزارهای سرکوب را بیاثر ساخته و سقوط را اجتنابناپذیر میگرداند.این مطلب را در ادامه می خوانید:
**** …
