به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات پایانی سوره ملک و پانزده آیه نخست سوره قلم، در کنار یکدیگر تصویری هماهنگ از دو صحنه ارائه میدهند؛ در یک سو، انسانی قرار دارد که در برابر قدرت و تدبیر خداوند درمییابد هیچ پناهگاه مستقلی جز او ندارد و در سوی دیگر، پیامبری دیده میشود که در برابر فشارها و تکذیب مخالفان، با برخورداری از «خُلُقٍ عَظِیمٍ» بر مسیر حق استوار میماند.
بنابر روایت فارس، از دیدگاه علامه طباطبایی، محور اساسی این آیات را میتوان در توحید در ربوبیت، اعتماد به خداوند و آشکار شدن حقیقت در برابر لجاجت و تکذیب جستوجو کرد.
وقتی وعدهای که انکار میشد، ناگهان پیش چشم انسان قرار میگیرد
در آیه ۲۷ سوره ملک آمده است:
«فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا»
یعنی هنگامی که کافران وعده الهی را نزدیک ببینند و آن را در برابر خود مشاهده کنند، چهرههایشان درهم فرو میرود.
قرآن در این آیه، وعده عذاب را به شکلی بیان میکند که گویی حقیقتی که تکذیبکنندگان در دنیا آن را دور و غیرقابل تحقق میدانستند، ناگهان در مقابل آنان قرار گرفته است. …
