به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، قحطی سالهای ۱۲۹۷ و ۱۲۹۸ شمسی در زنجان، تنها یک دوره گرانی و کمبود آذوقه نبود؛ روایتی تلخ از روزهایی است که شمار جانباختگان گرسنگی به هزاران نفر رسید و مردم برای یافتن چیزی برای خوردن، حتی به خون حیوانات، استخوان و دانههای جوِ باقیمانده در سرگین روی آوردند. حاج سید احمد زنجانی، پدر آیتالله شبیری زنجانی، در کتاب «الکلام یجرّ الکلام» آنچه را خود از این روزهای سیاه دیده، روایت کرده و از قحطیای نوشته است که بنا بر گزارش او، ۱۸ هزار نفر را به کام مرگ کشاند.
بنابر روایت مهر، وی در بخشی از این کتاب، با اشاره به آثار منع زکات مینویسد: «از آثار شوم منع زکات، قحطی است.»
حضرت رسول اکرم(صلّیاللهعلیهوآله) نیز در روایتی میفرماید: «همواره امت من در خیرند، مادام که به یکدیگر خیانت نکنند و ادای امانت کنند و زکات بدهند؛ و اگر اینها را نکنند، مبتلا به قحطی میشوند.» [کافی، ج۲، ص۶۰۴] …
