مرز میان نقد و جرم ، مرز میان تردید و تفسیر باید به سوی برائت و مباح بودن هدایت شود.
جرمانگاری و تعریف رفتار مجرمانه، همواره یکی از پرچالشترین موضوعات در سیاست جنایی و اعمال حاکمیت بوده است. جرم، صرفاً یک عنوان حقوقی نیست بلکه نقطهای است که در آن حکومت به اعتبار صیانت از امنیت، نظم و حقوق عمومی، واکنش کیفری خود را نسبت به یک رفتار توجیه میکند. از همین رو، تعیین اینکه چه رفتاری باید جرم شناخته شود، از مهمترین جلوههای اعمال قدرت عمومی است و به همین دلیل نمیتوان تابع برداشتهای موسع، سلیقهای یا متغیر از مفاهیم کیفری بود.
در نظامهای حقوقی مبتنی بر حاکمیت قانون، اصل بر آن است که هیچ رفتاری جرم نیست مگر آنکه پیش از ارتکاب، قانون آن را بهصراحت جرم شناخته و برای آن ضمانت اجرای کیفری تعیین کرده باشد. این اصل، صرفاً یک قاعده فنی در حقوق جزا نیست بلکه یکی از مهمترین تضمینهای شهروندان در برابر قدرت عمومی است. …
