این سینما

در تاریخ نظریه‌های کلاسیک سینما، از رویکردهای واقع‌گرایانه که دوربین را همچون پنجره‌ای شفاف، رو به واقعیت می‌بینند، تا رویکردهای صورت‌گرا یا فرمالیستی که فیلم را برساختی از زبان و نشانه می‌دانند، پرسشی مهم و بنیادین همچنان روی میز مانده است. این پرسش که سینما چگونه می‌تواند هم‌زمان شاعرانه باشد و صادق؟

سینمای ایران، در درخشان‌ترین لحظه‌های خویش، پاسخی زنده به این پرسش بوده است. پاسخی که نه در اوراق و دفترهای نظریه، بلکه در دل قاب جانفزای تصویر نشسته است؛ در سکوتی طولانی، در نگاه معصوم یک کودک یا خیره ‏شدن پرحوصله لنز دوربین به پیچ خاموش یک گذر... …